Nowe oko na oceany właśnie rozpoczęło swoją misję. Copernicus Sentinel-6B, wystrzelony na orbitę w listopadzie, staje się jednym z najważniejszych narzędzi naukowych w walce ze skutkami zmian klimatu. Jego zadanie? Dostarczać wyjątkowo precyzyjne dane dotyczące poziomu mórz, które mają kluczowe znaczenie nie tylko dla naukowców, ale także dla strategii ochrony wybrzeży i przyszłości wielu społeczności.
Globalna misja Sentinel-6B
Za najnowszym projektem monitorowania poziomu mórz stoją zespoły z NASA, ESA, Komisji Europejskiej, Eumetsat i NOAA, z dodatkowym wkładem francuskiej agencji CNES. Połączenie kompetencji tych instytucji daje unikalny efekt – satelitę przygotowanego do jeszcze dokładniejszych pomiarów, które będą kontynuacją prac zapoczątkowanych już w latach 90. przez Topex-Poseidon i kolejne satelity z serii Jason.
Warto przeczytać:
Technologia Copernicus Sentinel-6B – jak to działa?
Wyposażony w najnowocześniejszy wysokościomierz radarowy i radiometr mikrofalowy dostarczony przez NASA, Sentinel-6B mierzy czas powrotu impulsów radarowych, by dokładnie ustalić poziom morza. Urządzenia są skalibrowane z dokładnością do kilku centymetrów. Radiometr umożliwia uwzględnienie wpływu pary wodnej w atmosferze na pomiary wysokości.
Cały zestaw instrumentów pozwala nie tylko na obserwowanie długoterminowych trendów oceanicznych, ale także na prognozowanie stanu mórz niemal w czasie rzeczywistym. Sentinel-6B jest w stanie mierzyć także wysokość fal i prędkość wiatru, dostarczając niezbędnych informacji dla nawigacji morskiej i meteorologii.
Najczęściej czytane:
Chronologiczny rozwój badań i zastosowań satelitów pomiarowych
Już od początku lat 90. XX wieku satelity Topex-Poseidon oraz misje Jason umożliwiały pomiar wysokości morza z dokładnością niedostępną dotąd z powierzchni. Każda kolejna generacja satelitów (Sentinel-6 Michael Freilich – misja od 2020 roku) wnosiła kolejne usprawnienia – lepsza kalibracja, większa częstotliwość pomiarów, wyższa rozdzielczość przestrzenna i czasowa.
Wystrzelenie i prawidłowe wejście na orbitę Sentinela-6B (rakieta Falcon 9, listopad, baza Vandenberg w Kalifornii) oznacza kontynuację tej tradycji: dane z orbity przesyłane są do Europejskiego Centrum Operacji Kosmicznych ESA oraz stacji naziemnej w Kanadzie (Inuvik), a następnie pod opiekę przejmuje je Eumetsat.
Wartość danych dla nauki, bezpieczeństwa i strategii klimatycznej
Nowe informacje prosto z satelity pozwalają precyzyjnie modelować zmiany poziomu mórz w skali globalnej, informować politykę klimatyczną i decyzje zarządzających obszarami nadmorskimi. Pozyskane dane wpływają na prognozowanie ryzyka powodziowego, planowanie zabudowy i kształtowanie przyszłych strategii środowiskowych. Jak podkreśla Simonetta Cheli z ESA, „to osiągnięcie pokazuje, co można zrobić, gdy nauka i przemysł łączą siły, by chronić przyszłość oceanów”.
Sentinel-6B został umieszczony na orbicie około 1 336 kilometrów nad Ziemią, a jego instrumenty mierzą wysokość morza z precyzją dochodzącą do kilku centymetrów na całej długości satelitarnej orbity (ok. 1336 km nad powierzchnią Ziemi). Radarowy wysokościomierz analizuje nawet niewielkie zmiany w poziomie mórz. Zaawansowane systemy transmisji i analiz pozwalają na niemal natychmiastowe raportowanie danych do centrów nawigacyjnych i naukowych.
