Baiae, starożytne centrum luksusu i wypoczynku na Polach Flegrejskich, od wieków urzeka archeologów bogactwem rzymskiej architektury. Najnowsze podwodne badania archeologiczne w Parku Archeologicznym Campi Flegrei przyniosły nowe informacje na temat tej miejscowości – na głębokości trzech metrów odkryto doskonale zachowane środowisko termalne z czasów rzymskich. Badacze podejrzewają, że może to być legendarna sala z łaźniami Willi Cycerona, wspominana w starożytnych źródłach.
Łaźnie Baiae – środowisko termalne z czasów rzymskich pod wodą
Podwodne eksploracje przeprowadzone w strefie B Parku Podwodnego Baia odsłoniły strukturę rzymskiej łaźni termalnej na głębokości ok. 3 metrów. Odkryto mozaikową posadzkę, zachowaną w oryginalnym położeniu, wspartą na ceglanej konstrukcji suspensurae – systemie małych filarów, przez które cyrkulowało gorące powietrze. Ściany wyposażone były w ceramiczne tubule, które również rozprowadzały ciepło, zapewniając równomierne nagrzewanie wnętrza. To rozwiązanie przypomina laconicum, czyli saunę typową dla rzymskich łaźni.
Identyfikacja sali z łaźniami Willi Cycerona – nowe tropy archeologiczne
W trakcie badań znaleziono liczne fragmenty ceramiki oraz ślady malarskich dekoracji ściennych, które – mimo upływu czasu i działania wody morskiej – zachowały fragmenty oryginalnych barw. Analiza tych znalezisk może pozwolić nie tylko na odtworzenie technik budowlanych, ale także na identyfikację właściciela kompleksu – jedną z hipotez jest, że to właśnie sala z łaźniami Willi Cycerona, znanej z opisów starożytnych autorów i lokalizacji w pobliżu Portus Iulius.

Środowisko termalne Baiae – architektura i technika
Odkryta łaźnia wyróżnia się nie tylko doskonałym stanem zachowania, ale także zaawansowaniem technicznym. Mozaikowa posadzka, system ogrzewania hypocaustum i fragmenty polichromii ściennej świadczą o wysokim poziomie luksusu i kunszcie ówczesnych budowniczych. Całość znajduje się dziś pod wodą, ponieważ bradysejsm – powolne obniżanie się gruntu – sprawił, że dawne centrum Portus Iulius zostało zalane przez morze.

Przyszłość badań i ochrona dziedzictwa – renowacja i konserwacja zabytku
Kolejnym etapem będzie renowacja mozaikowej posadzki oraz konserwacja ścian, aby zachować ślady oryginalnych dekoracji. Zespół archeologów planuje dalsze badania materiałów ceramicznych, co pozwoli lepiej zrozumieć historię i funkcję całego kompleksu. Baiae, jako środowisko termalne z czasów rzymskich, pozostaje jednym z najciekawszych przykładów architektury starożytnego świata, a możliwa identyfikacja sali z łaźniami Willi Cycerona może okazać się przełomem w badaniach tego regionu.

Odkryty kompleks znajduje się na głębokości ok. 3 metrów pod powierzchnią morza. Zachowana mozaikowa posadzka wsparta jest na filarach systemu suspensurae, a ściany wyposażone są w ceramiczne tubule do rozprowadzania ciepła. Obiekt datowany jest na okres rzymski, a jego architektura i technika świadczą o wyjątkowym znaczeniu tego środowiska termalnego.
Magazyn BlueLife
Spodobał Ci się artykuł? Wesprzyj naszą dalszą pracę.
Inwestuj w wolne media, które szanują Twoją prywatność.



