Życie koralowca jest bardziej skomplikowane, niż mogłoby się wydawać. Pojedynczy polip może żyć zaledwie kilka lat, podczas gdy utworzona przez polipy kolonia może przetrwać tysiąclecia. Jedną z najstarszych znanych kolonii znaleziono w głębinach w pobliżu Hawajów – jej wiek oszacowano na około 4265 lat.
Patrząc na koralowiec, widzimy jeden organizm. Tymczasem to, co zwykle nazywamy koralowcem, jest kolonią złożoną z wielu maleńkich zwierząt – polipów.
Historia zaczyna się od niewielkiej larwy unoszącej się w wodzie. Kiedy osiądzie na dnie, rozwija się w polipa przypominającego niewielkiego ukwiała. Ten zaczyna się klonować. Powstają kolejne, genetycznie identyczne polipy połączone wspólnie budowanym szkieletem lub tkankami. Z czasem tworzą kolonię, którą postrzegamy jako jeden koralowiec.
Warto przeczytać:
4265 lat pod wodą
Niektóre koralowce głębinowe rosną niezwykle wolno. Dzięki temu ich kolonie mogą istnieć przez tysiące lat i należą do najstarszych znanych organizmów kolonijnych.
Rekordowym przykładem jest czarny koralowiec z rodzaju Leiopathes, znaleziony w głębinach w pobliżu Hawajów. Badacze określili jego wiek, wykorzystując datowanie radiowęglowe szkieletu. Okazało się, że kolonia miała około 4265 lat.
I właśnie tutaj odpowiedź na proste z pozoru pytanie „ile żyje koralowiec?” zaczyna się komplikować.
Polip, kolonia czy linia genetyczna?
Pojedynczy polip może żyć tylko kilka lat. Kolonia, której jest częścią, może jednak przetrwać znacznie dłużej.
Najczęściej czytane:
Na tym nie koniec. Fragment koralowca może się odłamać, osiąść w innym miejscu i dalej rosnąć. Powstaje kolejna kolonia, ale tworzące ją polipy pozostają genetycznie identyczne z tymi z kolonii, od której oddzielił się fragment.
Możemy więc mówić o trzech różnych rzeczach: wieku pojedynczego polipa, wieku kolonii oraz wieku całej linii genetycznej.
Ponad 5000 lat jednej linii
W 2016 roku badacze opisali grupę płytkowodnych koralowców Acropora palmata. Wszystko wskazywało na to, że powstały z fragmentów jednego pierwotnego koralowca.
Oznaczało to, że choć poszczególne kolonie były młodsze, ich wspólna linia genetyczna liczyła ponad 5000 lat.
To właśnie dlatego określenie wieku koralowca nie jest tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać.
Koralowiec zapisuje historię oceanu
Zobacz także:
Długowieczne koralowce są interesujące nie tylko ze względu na swój wiek. Niektóre czarne i bambusowe koralowce tworzą w szkielecie pierścienie wzrostu przypominające słoje drzew.
Badanie ich grubości i składu chemicznego pozwala odtworzyć informacje o warunkach panujących w oceanie setki, a nawet tysiące lat temu. Można w nich znaleźć ślady zmian temperatury czy kwasowości wody.
Koralowiec może więc być czymś więcej niż jednym z mieszkańców głębin. Jego szkielet staje się zapisem historii oceanu – tworzonym warstwa po warstwie przez setki i tysiące lat.
Źródło: NOAA
