Dwa rekordy świata, dziesiątki rekordów narodowych i walka o tytuły rozstrzygana w ostatnich konkurencjach. Mistrzostwa świata AIDA 2026 w Limassol pokazały zarówno możliwości światowej czołówki freedivingu, jak i postęp zawodników reprezentujących kolejne kraje. O końcowych wynikach decydowały nie tylko osiągnięte głębokości, lecz także prawidłowe zakończenie prób i konsekwencja w całym cyklu startów.
Od 30 września do 8 października 2026 roku w Limassol na Cyprze rozegrano osiem dni rywalizacji w ramach World Apnea 2026 Depth World Championships. Do mistrzostw zgłosiło się około 180 zawodników, którzy rywalizowali w czterech konkurencjach głębokościowych: nurkowaniu ze stałym balastem bez płetw (CNF), ze stałym balastem w dwóch płetwach (CWTB), swobodnym zanurzeniu po linie (FIM) oraz nurkowaniu ze stałym balastem w płetwach (CWT).
Najważniejszymi wydarzeniami mistrzostw były dwa rekordy świata AIDA. Zsófia Törőcsik ustanowiła rekord kobiet w FIM, osiągając 108 metrów, a Aleksiej Mołczanow poprawił rekord mężczyzn w CWT wynikiem 137 metrów.
Jednak przebieg zawodów pokazał, że rekordowe głębokości stanowią tylko część sportowej historii.
Kobiety. Rekord świata i zwycięstwo dzięki konsekwencji
Rywalizacja kobiet rozpoczęła się 30 września konkurencją CNF. Zwyciężyła Węgierka Zsófia Törőcsik, która osiągnęła 78 metrów i ustanowiła rekord narodowy. Srebrny medal zdobyła Chorwatka Sanda Delija z wynikiem 75 metrów, również rekordem swojego kraju, a brąz Ukrainka Nataliia Zharkova – 68 metrów.
Już pierwszy dzień przyniósł osiem rekordów narodowych. W konkurencji wymagającej pokonania całej trasy bez użycia płetw różnice między czołowymi zawodniczkami były niewielkie, a prawidłowe zakończenie nurkowania miało zasadnicze znaczenie.
Dwa dni później w CWTB doszło do jednego z najbardziej nieprzewidywalnych rozstrzygnięć mistrzostw. Törőcsik zadeklarowała próbę na 113 metrów, lecz zawróciła na 101 metrach. Zharkova osiągnęła 106 metrów, jednak jej próba została zdyskwalifikowana za niedozwolone podciągnięcie na linie.
Złoty medal zdobyła Francuzka Jade Agboton, osiągając 98 metrów i ustanawiając rekord narodowy. Srebro wywalczyła Finka Leena Oijala – 92 metry, również rekord narodowy – a brąz Węgierka Fatima Korok z wynikiem 91 metrów.
W tej konkurencji ustanowiono dziesięć rekordów narodowych, ale równie charakterystyczne były liczne próby zakończone karami lub dyskwalifikacjami.
Najważniejszy występ Törőcsik nastąpił 5 października. W konkurencji FIM Węgierka osiągnęła 108 metrów, ustanawiając rekord świata AIDA. Srebro zdobyła Nataliia Zharkova z wynikiem 103 metrów, a brąz Hiszpanka Isabel Sánchez Arán – 92 metry, ustanawiając rekord narodowy.
Ostatnia konkurencja kobiet, CWT, przyniosła kolejną zmianę na podium. Tym razem zwyciężyła Zharkova, osiągając 113 metrów. Drugie miejsce zajęła Agboton – 101 metrów. Törőcsik, która zadeklarowała 115 metrów, zawróciła na głębokości 108 metrów. Po uwzględnieniu kary otrzymała 100 punktów, co wystarczyło do zdobycia brązowego medalu.
W klasyfikacji generalnej Węgierka zgromadziła 374 punkty i obroniła tytuł mistrzyni świata w wieloboju głębokościowym. Drugie miejsce zajęła Sanda Delija – 338 punktów, a trzecie Mojca Haberman ze Słowenii – 308 punktów.
O zwycięstwie Törőcsik zdecydowała nie tylko rekordowa próba w FIM, ale suma wyników uzyskanych we wszystkich czterech konkurencjach. Mimo wcześniejszego zawrócenia w CWTB i kary w finałowym CWT utrzymała przewagę nad rywalkami.
Mężczyźni. Pojedynek Klovara i Mołczanowa
Wśród mężczyzn najważniejszą rywalizację stworzyli Chorwat Petar Klovar i Aleksiej Mołczanow, startujący jako zawodnik niezależny.
Pierwsze starcie, 1 października w CNF, wygrał Klovar, osiągając 96 metrów. Mołczanow zdobył srebro z wynikiem 93 metrów, a brązowe medale przypadły Omarowi Al Ghailaniemu z Omanu i Bradowi Stephensowi ze Stanów Zjednoczonych, którzy osiągnęli po 75 metrów.
W CWTB kolejność się odwróciła. Mołczanow zwyciężył z wynikiem 126 metrów, wyprzedzając Klovara – 120 metrów – oraz Al Ghailaniego – 108 metrów.
W kolejnej konkurencji, FIM, ponownie zwyciężył Chorwat, osiągając 132 metry. Mołczanow zajął drugie miejsce z wynikiem 128 metrów, natomiast brązowe medale zdobyli Martin Ruman ze Słowacji i Omar Al Ghailani – po 113 metrów.
Przed finałowym CWT Klovar prowadził w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 348 punktów. Mołczanow tracił do niego zaledwie jeden punkt. O tytule miał więc zdecydować ostatni start.
8 października Mołczanow osiągnął 137 metrów w CWT, ustanawiając rekord świata AIDA i poprawiając własny wynik z 2023 roku o jeden metr. Klovar zdobył srebro z wynikiem 125 metrów, ustanawiając rekord Chorwacji. Brąz wywalczył Brad Stephens, który osiągnął 115 metrów.
Rekordowe nurkowanie zapewniło Mołczanowowi także zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. Zakończył mistrzostwa z dorobkiem 484 punktów. Klovar zdobył 473 punkty, a trzeci Omar Al Ghailani – 407 punktów.
Obaj główni rywale wygrali po dwie konkurencje. Klovar triumfował w CNF i FIM, Mołczanow w CWTB i CWT. Ostatecznie to ostatni start przesądził o tytule mistrza świata w klasyfikacji generalnej.

Rekordy narodowe. Postęp wykraczający poza podium
Obok rywalizacji o medale podczas całych mistrzostw ustanawiano rekordy narodowe.
W konkurencjach kobiet odnotowano 29 takich wyników: osiem w CNF, dziesięć w CWTB, sześć w FIM i pięć w CWT.
Ostatni dzień rywalizacji kobiet przyniósł rekordy Australii, Cypru, Bułgarii, Libanu i Kataru. Jade MacDonald-Razvi osiągnęła 88 metrów, Maria Sitti 66 metrów, Silviya Rashkova 63 metry, Noor Issa 60 metrów, a Maha Alkuwari 47 metrów.
Wśród mężczyzn końcowy komunikat wskazywał 40 rekordów narodowych w czterech konkurencjach. Szczególnie wyróżnili się Aleksandrs Maskalenko z Łotwy, Mohamed Aljneibi ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Marc Bou Mansour z Libanu. Każdy z nich ustanowił rekord narodowy we wszystkich czterech konkurencjach.
Trzy rekordy w różnych konkurencjach osiągnęli Privilean Vitalie z Mołdawii i Yaqoub Benjabal z Kuwejtu. Kolejnych pięciu zawodników poprawiło rekordy swoich krajów w dwóch konkurencjach.
W finałowym CWT dziewięciu mężczyzn uzyskało rekordowe wyniki krajowe. Wśród nich byli Klovar – 125 metrów, Al Ghailani – 111 metrów, Aljneibi – 90 metrów, Yaqoub Benjabal i Dimas Andika – po 85 metrów, Aleksandrs Maskalenko i Marcell Bago – po 80 metrów, Bora Sarikaya – 78 metrów oraz Marc Bou Mansour – 77 metrów.
Rekordy narodowe pokazują inny wymiar mistrzostw niż rywalizacja o medale. Dla wielu reprezentantów najważniejszym osiągnięciem jest poprawienie najlepszego wyniku swojego kraju, nawet jeżeli nie oznacza to miejsca na podium.

Kiedy głębokość nie wystarcza
Mistrzostwa w Limassol wielokrotnie przypominały, że osiągnięcie zadeklarowanej głębokości nie gwarantuje uznania wyniku.
W zawodach AIDA sędziowie oceniają zarówno przebieg nurkowania, jak i zachowanie zawodnika po wynurzeniu. Biała kartka oznacza uznanie próby bez kary, żółta wynik z karą punktową, natomiast czerwona dyskwalifikację.
W rywalizacji kobiet szczególnie widoczne było to podczas CWTB, gdy próby zawodniczek deklarujących największe głębokości nie przyniosły im medali. Podobne sytuacje występowały w finałowym CWT.
Nie wszystkie nurkowania kończyły się zgodnie z planem. Wcześniejsze zawrócenia, błędy podczas protokołu powierzchniowego i interwencje zespołów asekuracyjnych stanowiły istotny element przebiegu zawodów.
Wyniki pokazały, że we freedivingu równie ważne jak osiągnięcie określonej głębokości jest zachowanie kontroli nad całym przebiegiem próby.

Co pozostaje po Limassol?
Mistrzostwa World Apnea 2026 przyniosły dwa rekordy świata i dziesiątki rekordów narodowych, ale ich znaczenie nie ogranicza się do statystyk.
Rywalizacja kobiet pokazała, jak duże znaczenie ma wszechstronność. Törőcsik zdobyła tytuł w klasyfikacji generalnej dzięki wynikom uzyskanym we wszystkich czterech konkurencjach, mimo że nie każda próba przebiegła zgodnie z jej planem.
Wśród mężczyzn wyrównana walka Klovara i Mołczanowa trwała do ostatniego dnia. O zwycięstwie przesądziło rekordowe nurkowanie w finałowym CWT.
Równolegle zawodnicy z wielu państw poprawiali rekordy narodowe, pokazując, że poziom międzynarodowego freedivingu rozwija się również poza ścisłą czołówką medalową.
Dwa rekordy świata pozostaną najbardziej rozpoznawalnymi wynikami mistrzostw w Limassol. Jednak pełny obraz zawodów tworzą także rekordy narodowe, wyrównana walka o medale i konsekwencja zawodników, dla których każdy prawidłowo zakończony start miał znaczenie.
Tabela wyników
|
Konkurencja |
Złoto |
Srebro |
Brąz |
|---|---|---|---|
|
CNF kobiet |
Törőcsik 78 m |
Delija 75 m |
Zharkova 68 m |
|
CNF mężczyzn |
Klovar 96 m |
Mołczanow 93 m |
Al Ghailani / Stephens 75 m |
|
CWTB kobiet |
Agboton 98 m |
Oijala 92 m |
Korok 91 m |
|
CWTB mężczyzn |
Mołczanow 126 m |
Klovar 120 m |
Al Ghailani 108 m |
|
FIM kobiet |
Törőcsik 108 m (RŚ) |
Zharkova 103 m |
Sánchez Arán 92 m |
|
FIM mężczyzn |
Klovar 132 m |
Mołczanow 128 m |
Ruman / Al Ghailani 113 m |
|
CWT kobiet |
Zharkova 113 m |
Agboton 101 m |
Törőcsik 100 pkt* |
|
CWT mężczyzn |
Mołczanow 137 m (RŚ) |
Klovar 125 m |
Stephens 115 m |
*Törőcsik osiągnęła 108 m, ale po karze uzyskała 100 pkt. RŚ – rekord świata AIDA.
Photos: Maxime Souverain Evgeny Sychev Federico Buzzoni Laura | Apnea & Freediving Lanzarote



