Magazyn nurkowanie, podróże, biologia morska, ekologia, fotografia podwodna i sporty wodne

- Ad -

Wrak pierwszego, chilijskiego okrętu podwodnego po 152 latach zostanie wydobyty

81

- Ad -

Historia okrętów podwodnych począwszy od pierwszych konstrukcji, pokazuje jak bardzo stosowane w nich wizjonerskie rozwiązania, wyprzedzały uwarunkowania techniczne swoich epok.

 

Począwszy, chociażby od czasów Aleksandra Macedońskiego, próby zastosowania taktycznego cichego i skrytego pod wodą oręża, były niewątpliwie marzeniem wielu władców i konstruktorów.

Pierwsze projekty łodzi podwodnych to dzieła pasjonatów i wizjonerów i oczywiście funduszy. Umiejętne postrzeganie możliwych zastosowań jednostek podwodnych przez rządy powodowało, iż na przestrzeni czasów, okręty podwodne stały się ważnym elementem militarnego rozwoju sił morskich.

Reklama

Duże środki finansowe angażowane w działania wojenne były niewątpliwie olbrzymi przyczynkiem do konstruowania coraz bardziej zaawansowanych myśli technicznych.

Reklama
Reklama

 

Niemiecki inżynier Karl Flach był konstruktorem pierwszego w Chile, i piątego według historyków, okrętu podwodnego.

 

W latach 1865-1866 Chile zaangażowało się czynnie we wspieranie Peru w działaniach wojennych z Hiszpanią. Planując obronę portu przed atakiem armady hiszpańskiej, rząd ogłosił zapotrzebowanie na okręty podwodne.!

Szybko powstało kilka wizjonerskich pomysłów, po wybraniu i zatwierdzeniu przez prezydenta José Joaquína Péreza, przystąpiono do realizacji. Jednym z nich był okręt Karla Flacha.

 


Zobacz także:

Historia parowca Adele

 


Pomimo zaangażowania rządu, pomysł mimo wszystko, uważano za absurdalny i niemożliwy do wykonania. Ku wielkiemu zaskoczeniu, po miesiącach projektów i testów jednostka stanęła na plaży gotowa do zanurzenia.

 

fot.: Interdyscyplinarne Centrum Studiów Oceanicznych

Okręt o długości 12,5 metra i szerokości 2,5 metra i szacunkowej masie około 100 ton. Według inżyniera — konstruktora, zakładana prędkość wahała się pomiędzy 2 a 3 węzły, uzyskana miała być za pomocą układu napędowego na pedały.

 

Jednostka była bardzo zaawansowanym technologicznie eksperymentem.
Warto pamiętać, że „Dwadzieścia tysięcy mil podwodnej żeglugi” Juliusza Verne’a ukazało się w druku dopiero w cztery lata później.

 

pierwszy chilijski okręt podwodny Karla Flacha (7)
Karl Flach wraz z synem, fot.; Wikipedia

 

Nazwany na część swojego konstruktora „Flach”, pomyślnie przeszedł kilka prób zanurzenia. 3 maja 1866 roku,  Karl Flach wraz z 16-letnim synem i dziewięcioma osobami załogi, podjął decyzję o wzięciu udziału w kolejnym, testowym zanurzaniu okrętu.


Zobacz także:

Nieznane historie – wraki Bałtyku.
Parowiec spod Czołpina

 


Z nieznanych przyczyn jednostka zatonęła i osiadła na dnie, na 50 metrach. Po trzech dniach fregata HMS „Leander” odnalazła „Flacha”. Okręt dziobem wbity był głęboko w piaszczyste dno.

Przez 140 lat spoczywał zapomniany pod wodą.

W rewanżu za zaangażowanie w obronę Peru, w tym samym roku Hiszpania zaatakowała port Chilijski, Valparaíso.

 

Poszukiwania Flacha

W 2006 roku chilijska marynarka wojenna, Uniwersytet SEK i reżyser filmowy Juan Enrique Benítez rozpoczęli badania dotyczące wraku. Po roku potwierdzono odnalezienie szczątków. Niestety, brak środków finansowych uniemożliwił dalsze działania.

 

Nie zniechęciło to jednak poszukiwaczy. W ramach projektu ratunkowego Interdyscyplinarne Centrum Studiów Oceanicznych wystąpiło z inicjatywą ponownych poszukiwań i ratowania statku. Prezydent Sebastián Piñera w zeszłym miesiącu, ustanowił 2019, rokiem „Pamięci inżyniera Karla Flacha i jego piekielnej maszyny”.


Zobacz także:

Nurkowie chcą odszukać wrak statku Kaliguli

 


W ramach działań projektu ratunkowego planowane są poszukiwania, wydobycie szczątków wraku, i wykonanie modelu w rzeczywistej wielkości, skala 1: 1.

 

Malfanti, szef zespołu poszukiwawczego Flacha potwierdził – „Okręt podwodny znajduje się w zatoce Valparaíso na przybliżonej głębokości 42 metrów i w odległości 300 od zatoki. Znaleźliśmy go tego samego dnia, w którym odbyła się pierwsza nawigacja, ale w 1866 r. 

 

 

 


 

 

źródło: Interdyscyplinarne Centrum Studiów Oceanicznych

 

 

 
zostaw komentarz

- Ad -