Katastrofa promu MV Estonia – raport Końcowy

Katastrofa promu MV Estonia, w której we wrześniu 1994 roku zginęło 852 z 989 osób znajdujących się na pokładzie, pozostaje jedną z największych tragedii morskich w Europie. Raport końcowy opublikowany  przez estoński urząd ds. badań wypadków morskich kończy ocenę nowych materiałów pozyskanych po ujawnieniu nieznanych wcześniej nagrań wraku. Dokument nie stanowi nowego śledztwa wypadkowego, lecz podsumowuje analizę dodatkowych informacji i ich znaczenie dla ustaleń dotyczących katastrofy.

Autorzy raportu jednoznacznie podkreślają, że dokument nie jest nowym dochodzeniem bezpieczeństwa. Jego celem było sprawdzenie, czy materiały pozyskane po 2020 roku zmieniają ustalenia międzynarodowej komisji JAIC, która zakończyła prace w 1997 roku.

Impulsem do badań były nagrania z 2020 roku pokazujące deformację prawej burty wraku

Bezpośrednim powodem rozpoczęcia prac były nagrania wideo opublikowane w 2020 roku, na których po raz pierwszy ujawniono znaczne uszkodzenie prawej burty jednostki. Obraz ten stał się źródłem licznych hipotez i spekulacji dotyczących możliwych, wcześniej nieujawnionych przyczyn katastrofy.
W odpowiedzi estoński urząd Ohutusjuurdluse Keskus (OJK) rozpoczął formalną ocenę nowych informacji, podejmując współpracę z odpowiednimi instytucjami w Finlandii i Szwecji.

Badania prowadzono w fińskiej wyłącznej strefie ekonomicznej z poszanowaniem statusu wraku jako miejsca spoczynku ofiar

Wrak MV Estonia znajduje się w fińskiej wyłącznej strefie ekonomicznej i jest objęty ochroną prawną jako morskie miejsce spoczynku. Z tego względu zakres prac został ściśle ograniczony do działań dokumentacyjnych i badawczych, bez ingerencji w konstrukcję wraku.
Celem działań było wyłącznie ustalenie charakteru uszkodzeń kadłuba oraz ich znaczenia dla przyczyn zatonięcia, bez przypisywania winy lub odpowiedzialności.

Prace terenowe rozpoczęto w lipcu 2021 roku z użyciem jednostek badawczych i
pojazdów ROV

Pierwsze operacje badawcze przeprowadzono w lipcu 2021 roku. Do inspekcji wykorzystano kilka jednostek badawczych oraz zdalnie sterowane pojazdy podwodne (ROV), które umożliwiły filmowanie wraku oraz rozpoznanie ukształtowania dna morskiego.